Arrogante
–Yo solo intento ayudar.
[–>[–>[–>–Non, Josiantonio. Tu non ayudes: tu das cátedra. Y ensin matrícula.
[–> [–>[–>–Hombre, es que si no te lo explico yo…
[–>[–>[–>
–¿Ves? ¡Yá tamos!
[–>[–>[–>–Tampoco espero que lo entiendas a la primera…
[–>[–>[–>
–¿Por?
[–>[–>
[–>–Bueno, requiere cierto nivel intelectual.
[–>[–>[–>
–¿Pero, tío, cómo pues ser tan soberbiu y tan faltosu?
[–>[–>[–>–Yo no soy soberbio, Maite. Lo que pasa es que sé más que la media.
[–>[–>[–>
–¡Sí, la media de la to casa! Claro, como vives tu solo col to ego.
[–>[–>[–>
–Si necesitas que te lo simplifique puedo intentarlo. Lo bonito de conversar…
[–>[–>[–>
–¡Tu non converses, tío! ¡Tu dictes sentencia! ¡Llegues de los madriles con unos aires de grandeza…!
[–>[–>[–>
–¿Yo?
[–>[–>[–>
–Sí, Josiantonio. Cada frase te suena a prólogu d’enciclopedia.
[–>[–>[–>
–Es que pienso antes de hablar. La profundidad requiere tiempo.
[–>[–>[–>
–Tu non yes profundu, yes gilipollas.
[–>[–>[–>
–¿Perdona?
[–>[–>[–>
–¿Quies baxar del pedestal?
[–>[–>[–>
–¿Qué?
[–>[–>[–>
–Lleves tola nueche mirándome percima del hombro, chaval. Nun te soporto, y enriba siéntome fatal.
[–>[–>[–>
–Eso es porque no analizas bien la realidad.
[–>[–>[–>
–¿Cómo ye, ho?
[–>[–>[–>
–Estás equivocada al sentirte así.
[–>[–>[–>
–¿Qué ye, qu’agora me vas a dicir hasta cómo me tengo que sentir?
[–>[–>[–>
–Entiendo tu confusión, es un tema complejo para mentes menos entrenadas…
[–>[–>[–>
–¡Yá ta bien, chaval! ¡Anda, vete a cagar!
[–>[–>[–>
–¿Perdona?
[–>[–>[–>
–Yes más presumíu qu’un gochu con tarabica.
[–>[–>[–>
–¿Pero entonces por qué te empeñaste en salir conmigo? Aquí en Asturias solo conozco a Luis y…
[–>[–>[–>
–Ai, los «falsos amigos»…
[–>[–>[–>
–¿Te refieres a Luis?
[–>[–>[–>
–¡Calla, eh! ¡Cuando vea a Luisín voi capalu!
[–>[–>[–>
–¿Por qué? ¿Acaso no te ha contado cómo soy yo?
[–>[–>[–>
–Sí, yá me dixo que yeres bien arrogante.
[–>[–>[–>
–¿Entonces?
[–>[–>[–>
–Yo pensé que pagaríes toles rondes, que me dibes a convidar a oricios…
[–>[–>[–>
–¿Perdona?
[–>[–>[–>
–Ye que ser arrogante n’asturianu ye positivo.
[–>[–>[–>
–¿Qué?
[–>[–>[–>
–Pensé que yeres generosu, desprendíu, y resulta que yes un carapijo. Arrogante ye un «falsu amigu».
[–>[–>[–>
–¿Perdona?
[–>[–>[–>
–Arrogante nun significa lo mesmo en castellán que n’asturianu.
[–>[–>[–>
–Ah.
[–>[–>[–>
–¡Venga, acaba esi tragu, babayu, que nun t’aguanto!
[–>[–>[–>
–Pagamos a medias.
[–>[–>[–>
www.maxirodriguez.net
[–>[–>[–>
Suscríbete para seguir leyendo
Puedes consultar la fuente de este artículo aquí