La resaca de San Valentín
–¿Y me llamas tres días después para romper?
[–>[–>[–>–El sábado tovía tenía esperanza. El domingo, resaca. El lunes, lu vi dobláu na silla… Y diome un ataque d’ansiedá.
[–> [–>[–>–Marga, yo…
[–>[–>[–>
–Acabóse.
[–>[–>[–>–¿Por un pijama?
[–>[–>[–>
–Por tou lo que vendría dempués: el tedio, la manta eléctrica, el crucigrama…
[–>[–>
[–>–Toi flipando, Marga. Pensé que te gustaría.
[–>[–>[–>
–Eso ye lo que más duel, Josinacio, que pensasti. Nun me conoces en absoluto.
[–>[–>[–>–¿Cómo que no? ¡Ye de la tu talla!
[–>[–>[–>
–Toi farta. Acabóse.
[–>[–>[–>
–¿Por?
[–>[–>[–>
–L’añu pasáu una bata de guatiné…
[–>[–>[–>
–Pa tar calentina en casa.
[–>[–>[–>
–L’anterior, el mismu perfume qu’usaba tu ex…
[–>[–>[–>
–¿Qué ye, que güel mal?
[–>[–>[–>
–Lo nuestro, Nachín, ye lo que güel mal. La nuestra relación.
[–>[–>[–>
–¿Por?
[–>[–>[–>
–¿Qué será lo próximo, un juegu de sartenes?
[–>[–>[–>
–Si lu quies, te lu pido pa Reyes…
[–>[–>[–>
–Yo regaléte una escapada a Lisboa con cena romántica incluida. ¿Nun captes la diferencia?
[–>[–>[–>
–Sí, ho. El viaje ye pa los dos. ¡El pijama ye pa ti sola, mi amor!
[–>[–>[–>
–Yo regaléte una experiencia, tu regalástime una rendición.
[–>[–>[–>
–¿Rendición de qué, ho?
[–>[–>[–>
–Nun ye’l regalu en sí, Josinacio, ye lo que simboliza.
[–>[–>[–>
–¿Pero qué tien de malo un pijama de felpa, Margarita?
[–>[–>[–>
–Que tu me ves como alguien que s’apaga a les diez, ve «Pasapalabra», y usa el mandu a distancia como si fuera’l cayáu de jubilada.
[–>[–>[–>
–No flipes, Marga.
[–>[–>[–>
–Un regalu equivocáu ye la prueba irrefutable de que pa ti yo nun ocupo’l mesmu llugar que tu ocupes pa mi.
[–>[–>[–>
–Hai que se joder… ¿Y por qué nun me lo dijiste el sábado?
[–>[–>[–>
–A ver, Josinacio. Nun te diba dicir: así, ahh, sigue, más fuerte, sí, síi, qué mierda de pijama, guapín…
[–>[–>[–>
–¡Te acostaste conmigo sabiendo que me dibes a dejar!
[–>[–>[–>
–Home, Nacho, pa un día que te animes tenía qu’aprovechar.
[–>[–>[–>
–Te juro que toi flipando.
[–>[–>[–>
–Esto nun ye un regalu, Josinacio, ye un certificáu de defunción.
[–>[–>[–>
–¿Pero qué esperabes? ¿Un reló inteligente?
[–>[–>[–>
–Lo nuestro murió, Nachín, acabóse.
[–>[–>[–>
–¿Pero por un pijama, vas dejame por un puñeteru pijama?
[–>[–>[–>
–A ti, fíu, sacándote del sábado sabadete…
[–>[–>[–>
–¿Pero qué dices, Marga? Yo te amo.
[–>[–>[–>
–Qué va, qué va.
[–>[–>[–>
–¡Putu pijama! Descámbialu, ¿oíste? Nun sías boba. ¿Y lo de Lisboa?
[–>[–>[–>
–Yá me da igual. Por mí como si vas a Valencia de Don Juan.
[–>[–>[–>
-¡Cagonrós! La culpa ye mía por regalar… n
[–>[–>[–>
www.maxirodriguez.net
[–>[–>[–>
Suscríbete para seguir leyendo
Puedes consultar la fuente de este artículo aquí