Ácaros
–¡Fai la cama, Tino!
[–>[–>[–>–Paso.
[–> [–>[–>–¿Cómo ye, ho?
[–>[–>[–>
–Agora non. Depués…
[–>[–>[–>–Lo de siempre: tas esperando a que la faiga yo.
[–>[–>[–>
–Non, señor. Nun puedo.
[–>[–>
[–>–¿Por?
[–>[–>[–>
–Ye antihigiénico.
[–>[–>[–>–¿Que qué, ho?
[–>[–>[–>
–Tenemos un millón y mediu de bichos na cama. ¡Hai que ventilar l’habitación!
[–>[–>[–>
–Los bichos tán na cuadra, Celestino.
[–>[–>[–>
–¡Ácaros, Mariluz! Son lo peor…
[–>[–>[–>
–¡Tu sí que yes lo peor!
[–>[–>[–>
–Se alimentan en silenciu pela nueche…
[–>[–>[–>
–Igual que tu. ¿O crees que nun t’escucho abrir la nevera?
[–>[–>[–>
–¿Vas comparar un paisanu con un ácaru?
[–>[–>[–>
–L’ácaru polo menos nun pregunta: ¿qué hai de comer?
[–>[–>[–>
–Si dejamos la cama sin facer, Mari, los ácaros se deshidratan.
[–>[–>[–>
–Pos faila, venga, les cogí cariño.
[–>[–>[–>
–¿Qué dices?
[–>[–>[–>
–Tantu tiempu compartiendo colchón que yá me llamen «la vecina de baxo».
[–>[–>[–>
–Déjate de pijaes, Mariluz.
[–>[–>[–>
–¡Fai la cama d’una puñetera vez!
[–>[–>[–>
–Los ácaros son bien chungos, vida. Se alimenten de la nuestra piel.
[–>[–>[–>
–¡Manda güevos, Celestino! Lleves venti años buscando escuses pa nun estirar una sábana.
[–>[–>[–>
–Nun ye una escusa, ye ciencia. Investigación d’espertos.
[–>[–>[–>
–¿Y esos espertos tán casaos?
[–>[–>[–>
–¿Qué sé yo, Mari?
[–>[–>[–>
–Si llega cualquiera a casa y ve esta cama…
[–>[–>[–>
–Viven un mes y ponen cien güevos. Cada unu, Mari. Uf, los ácaros…
[–>[–>[–>
–Mira, Tino, ente los ácaros y el putu mosquitu, que parez un D.J…
[–>[–>[–>
–¿Un qué, ho?
[–>[–>[–>
–Pincha na mio oreya a les trés de la mañana. ¡Y zumba, pa enriba!
[–>[–>[–>
–Tranqui, vida. Si nun faigo la cama, se piran los insectos.
[–>[–>[–>
–¿Quies facer la cama d’una puñetera vez?
[–>[–>[–>
–¿Pa qué? Si la fago yo, vas facela tu dempués.
[–>[–>[–>
–¡Porque la faes mal!
[–>[–>[–>
–Eso ye subjetivo.
[–>[–>[–>
–Eso ye evidente.
[–>[–>[–>
–¿Entós pa qué quies que la faiga?
[–>[–>[–>
–¡Pa que aprendas d’una vez!
[–>[–>[–>
–¿Pero nun ves que los ácaros tán ahí, en su salsa, col polvu qu’hai en casa?
[–>[–>[–>
–¿Polvu? Mira, ricu, nun me saques el tema, que llevamos una temporada…
[–>[–>[–>
–¿Qué ye?
[–>[–>[–>
–Follamos menos que los pandas en cautividá. ¡Fai la cama, Tino!
[–>[–>[–>
–Agora non. Depués…
[–>[–>[–>
–Lo de siempre, castrón: tas esperando a que la faiga yo.
[–>[–>[–>
www.maxirodriguez.net
[–>[–>[–>
Suscríbete para seguir leyendo
Puedes consultar la fuente de este artículo aquí