Hasta el ruido del otro
–Nun mastiques asina, Francisco.
[–>[–>[–>–¿Ehhh?
[–> [–>[–>–¡Qué gochu yes pa comer!
[–>[–>[–>
-Mmmm… Pos en vacaciones non te quexasti.
[–>[–>[–>-Non te oyía tantu.
[–>[–>[–>
–¿Por?
[–>[–>
[–>–Había ruiu de chigres, xente, mar… Y agora solo tas tú.
[–>[–>[–>
–Pos nel buffet del hotel comía con más ansiedá.
[–>[–>[–>–Yá. Pero nun me fastidiaba tanto.
[–>[–>[–>
–Claro. Porque tabes a lo tuyo.
[–>[–>[–>
–Y porque podía imaginar que yeras el marido d’otra.
[–>[–>[–>
–¡Wooo! ¡Tán coyonudos estos garbaaan…!
[–>[–>[–>
–¡Cierra la bocona, Paco, que parez que toi viendo un documental de fauna selvaje!
[–>[–>[–>
–¡Bah! Antes, cuando masticaba, paecíate hasta… románticu.
[–>[–>[–>
–¿Antes? ¿Cuándo?
[–>[–>[–>
–De recién casaos. ¿Qué ye, que faigo más ruiu que cuando yéramos novios?
[–>[–>[–>
–Non, Francisco.
[–>[–>[–>
–¿Entós?
[–>[–>[–>
–Ye qu’agora tengo más tiempu pa escuchate.
[–>[–>[–>
–¿Qué, ho?
[–>[–>[–>
–Ye lo peligroso de jubilase.
[–>[–>[–>
–Pos tas tu guapa pa falar de ruios.
[–>[–>[–>
–¿Yo?
[–>[–>[–>
–Sí, Mari, sí. A mi la to cucharilla contra la taza taládrame’l celebru.
[–>[–>[–>
–¿Qué dices?
[–>[–>[–>
–Ye como si tuvieres picando hielo dientro de la mi cabeza.
[–>[–>[–>
–Pero si toi removiendo’l café.
[–>[–>[–>
–Eso nun ye remover, fía, ye perforar. Y nun respires así.
[–>[–>[–>
–¡Ai madre! ¿Respirar tamién te molesta?
[–>[–>[–>
–Eso, ¿ves? Hfff… hfff… como si tuvieres hinchando una colchoneta.
[–>[–>[–>
–Ye que toi cansada, Paco, tantes procesiones…
[–>[–>[–>
–Yo tamién. Y nun voi perhí ventilando la casa colos pulmones. Y esi silbidín que faes al dormir, Mari, que paeces una tetera… ¡fiuuu, fiuuu!
[–>[–>[–>
–¡Mecaa! Tu, o yes imbécil. O ye la misofonía. O les dos coses.
[–>[–>[–>
–¿Miso qué?
[–>[–>[–>
–Misofonía. Qu’hai xente que nun soporta los ruios normales.
[–>[–>[–>
–Pero yo nun soi xente, soi’l to home.
[–>[–>[–>
–Sí, y comes como un gochu, cola bocona abierta, faciendo efectos especiales. Nun sé si date pan o date un micrófono.
[–>[–>[–>
–Tu antes, Mari, respirabes sin ruiu, más…
[–>[–>[–>
–¡Antes nun taba farta!
[–>[–>[–>
–¿Farta de qué?
[–>[–>[–>
–De ti, de los ruios que faes al caminar, al chate, al comer…
[–>[–>[–>
–Pos eso, vida, tien mala solución.
[–>[–>[–>
–Yá. Col tiempu, vamos a peor.
[–>[–>[–>
–Lo bueno, cielo, ye que tamos quedando medio sordos.
[–>[–>[–>
–¡Meca, ye verdá! ¡Nun hai mal que por bien nun venga!
[–>[–>[–>
–¡Ai, qué guapo ye querese!
[–>[–>[–>
–¿Ves? Nun va ser misofonía. Va ser convivencia, fía. n
[–>[–>[–>
www.maxirodriguez.net
[–>[–>[–>
Suscríbete para seguir leyendo
Puedes consultar la fuente de este artículo aquí